จาฟาร์ตาลุกวาวทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น เจ้าหมาป่ายืดตัวขึ้นก่อนจะกระตุกผ้าคลุมให้หลุดพ้นร่างกายไป พร้อมด้วยกางเกงผ้าผูกที่เจ้าตัวเกลียดแสนเกลียดแต่ต้องฝืนในใจใส่เมื่อมาอยู่ต่างบ้านต่างเมือง
ร่างกายเปลือยเปล่าของจาฟาร์ไม่ได้ต่างไปจากเดิมที่ดาร์เรนนั้นคุ้นชินตา เพราะตอนอยู่ที่อาณาจักรฟลินต์จาฟาร์แทบจะไร้เสื้อผ้าอาภรณ์อยู่เสมอ ดาร์เรนจึงทำใจและพยายามเอาสายตาไปไว้ที่ทางอื่น แต่ครานี้แม้จะเป็นร่างกายที่เปลือยเปล่าเหมือนเดิมแต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือดาร์เรนเองที่ไม่สามารถเอาสายตาไปไว้ตรงอื่นได้เลยแม้แต่น้อย
แผงอกหนาไล่ตามมาด้วยหน้าทองเป็นลอนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ วีเชฟที่มีร่องเห็นได้ชัดและดูเร้าใจอย่างเหลือคณา เพียงแค่มองผ่านจากจุดนั้นไปดาร์เรนก็ต้องรู้สึกได้ว่าร่างกายกระตุก แปลก ๆ จนต้องเผลอยกนิ้วชี้ขึ้นมากัดเอาไว้ลดทอนอาการที่กำลังเป็น
ส่วนล่างที่ใหญ่โตชูชันผงาดง้ำอยู่ท่ามกลางแสงจันทร์นวลที่ส่องเข้ามาเพียงเลือนราง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังสามารถเห็นและพอจะเดาได้ว่าเจ้าสิ่งนั้นมันยิ่งใหญ่และแดงเถือกจากความต้องการเพียงไหน
จาฟาร์ทอดสายตาไปมองดาร์เรนที่ตอนนี้เหมือนความต้องการของเจ้าตัวจะมาถึงขีดสุดเพราะเจ้าพ่อมดน้อยค่อย ๆ ไล่มือไปจับที่ดาร์เรนตัวจ้อยแล้วขยับขึ้นลง ในขณะที่อีกมือก็ลดลงมากจากปากที่เปรอะเยิ้มไปด้วยน้ำลายใส ๆ ของเจ้าตัวมาที่เจ้าเม็ดทับทิมเม็ดเล็กแล้วทั้งบีบทั้งคีบมันจนแดง
เจ้าหมาป่าเองก็ไม่น้อยหน้าเพราะเจ้าตัวก็ลดมือใหญ่ลงไปจับเจ้าสิ่งที่ผงาดง้ำรอท่าอยู่แล้ว ท่าทางการชักเข้าชักออกและสายตาคมกริบของจาฟาร์ที่จ้องมองไปทั่วร่างของดาร์เรนนั้นทำเอาเจ้าพ่อมดน้อยอยู่ไม่สุขเลยทีเดียว
ดาร์เรนยันตัวขึ้นมาก่อนจะจ้องจาฟาร์ด้วยสายตาแสนยั่วยวน เจ้าพ่อมดตัวน้อยไม่ได้รู้เลยว่ากำลังแสดงท่าทางหรือหน้าตาแบบไหนออกไป รู้แค่เพียงว่าตอนนี้แสนปรารถนาในตัวอีกฝ่ายเหลือเกิน
จาฟาร์กดข่มอารมณ์ดิบที่พลุ่งพล่านในกาย พยายามทำให้มันสงบหลายส่วนเพราะกลัวเหลือเกินว่าจะเผลอลงแรงหรือทำอะไรหนักมือกับคนตรงหน้า ร่างกายสูงใหญ่ค่อย ๆ ก้าวคุกเข่าขึ้นมาบนเตียง ตาประสานตากันและกันเอาไว้อย่างไม่มีใครยอมถอนออกไปก่อน
มือใหญ่ของจาฟาร์ลูบไปที่ข้างแก้มของดาร์เรน ในขณะที่เจ้าพ่อมดน้อยก็ใช้มือตัวเองวางทาบทับมือ ใหญ่เอาไว้เช่นกัน ความต้องการที่ส่งออกมาส่งผลให้ทั้งคู่ปวดร้าว แต่ท้ายสุดที่สุดแล้วกลับไม่มีการกระทำดิบเถื่อนหรือการขัดขืนใจเลยแม้แต่น้อย
แม้พวกเขาไม่เข้าใจมันแต่ทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างนาบช้าผิดกับการเกิดอาการฮีทหรือรัทที่ต่างฝ่ายต่างจะกระโจนใส่กันอย่างบ้าคลั่ง หากแต่กับทั้งคู่เหมือนเขาทั้งสองต้องการจะซึมซับกันและกันให้ได้มากที่สุด
ริมฝีปากของทั้งคู่ใกล้เข้าหากันเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็ประกบกันในที่สุด แนบนิ่งกันอยู่อย่างนั้นก่อนเจ้าหมาป่าจะเริ่มเป็นฝ่ายขยับก่อน มันแผ่วเบาพลิ้วไหวเหมือนปีกผีเสื้อตัวน้อยที่เพิ่งโผล่พ้นรังไหม ความนุ่มหยุ่นของริมฝีปากดาร์เรนเหมือนขนมชั้นดีที่อบให้ร้อนและใช้เวลาอย่างพอเหมาะ ทุกคราที่ได้ชิมรสก็คงจะต้องติดใจจนผละไปไหนไม่ได้อย่างแน่นอน
สองมือของดาร์เรนประคองอยู่ที่ข้างแก้มตอบของเจ้าหมาป่า รอยบุ๋มเล็ก ๆ ที่ดาร์เรนสัมผัสได้คงมาจากลักยิ้มที่เจ้าหมาป่ามี แม้จะไม่ได้เห็นมันบ่อยนักเพราะอีกฝ่ายไม่ค่อยยิ้มแต่ดาร์เรนก็นึกชอบมันอยู่ไม่น้อย
ลิ้นร้อนของเจ้าหมาป่ากวาดต้อนไปทั่วโพรงปากเล็กของดาร์เรน ลิ้นร้อน ๆ ทำหน้าที่ของมันได้อย่างร้ายกาจ ทั้งฉกชิมทั้งดูดดึงเสียจนเจ้าพ่อมดหายใจไม่ทัน
“แฮ่ก ๆ”
ทันทีที่ถอนจูบน้ำใส ๆ ก็ไหลเยิ้มยืดออกมาเป็นทางยาว ดาร์เรนที่ตัวและใบหน้าแดงกล่ำอยู่แล้วก็ยิ่งแดงเข้าไปใหญ่ด้วยว่าทั้งเขินทั้งอายแต่ความรู้สึกที่น่าขัดเขินที่สุดคงเป็นความรู้สึกลึก ๆ ที่ทั้งชอบและอยากได้อีกนี่กระมังที่ทำเอาร่างกายเห่อแดงไปทั้งร่าง
จาฟาร์ค่อย ๆ เขยิบเข้ามาใกล้คู่ชะตาของตนเองมากขึ้นจนท้ายที่สุดทั้งคู่ก็นั่งเกยกัน ขาเรียวของดาร์เรนนั้นอ้ากว้าง รับจาฟาร์เข้ามาอยู่ตรงกลางในขณะที่เจ้าหมาป่าก็ไม่น้อยหน้า แยกขาออกกว้างคร่อมขาของเจ้าพ่อมดไว้อีกทีเช่นกัน
ท่านั่งที่ได้เลยแสนจะแนบชิดและอีโรติกเสียเหลือเกิน เจ้าจาฟาร์น้อยที่ไม่น้อยสะกิดหงึก ๆ อยู่กับดาร์เรนจิ๋วที่บวมเบ่งแดงพอ ๆ กัน แต่ขนาดนั้นต่างกันโดยสิ้นเชิง
“อื้ม”
จาฟาร์ครางออกมาในขณะที่เด้งตัวหน้าทีหลังทีเพื่อให้เจ้าอวัยวะส่วนนั้นได้กระทบและเสียดสีกันเบา ๆ ทำเอาเจ้าพ่อมดน้อยต้องเชิ่ดหน้าขึ้นสูงแล้วเผลอส่งเสียงที่น่าอายออกมา
ดาร์เรนตาหวานฉ่ำ ช่องทางด้านหลังนั้นเปียกแฉะจนเขารู้สึกได้เลยว่ามันเปียกเบาะนอนไปหมดแล้ว จาฟาร์ช่างใจเย็นกับเรื่องนี้ผิดกับนิสัยส่วนตัว แต่ตอนนี้เขาเองที่กำลังจะเป็นคนใจร้อนเพราะทนไม่ได้อีกต่อไป เขาต้องการอีกฝ่ายเหลือเกิน ต้องการเกินกว่าจะรั้งรออะไรได้อีกต่อไป
ท้ายที่สุดเจ้าพ่อมดน้อยก็ทิ้งความอายทั้งหมดลงไปให้ลึกที่สุดแล้วค่อย ๆ เขย่งตัวขึ้น จาฟาร์ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางที่เปลี่ยนไปของอีกฝ่าย
ดาร์เรนเม้มริมฝีปากเล็กน้อยก่อนจะหมุนตัวหันหลังให้กับจาฟาร์ที่นั่งอยู่ พลางนั่งคุกเข่าโชว์อะไรต่อมิอะไร เอวเล็ก ๆ กดลงเล็กน้อยจนทำให้สะโพกและปั้นท้อยงอนงามนั้นถูกทำให้เดนชัดมากยิ่งขึ้น รูน้อย ๆ สีชมพมพูสวยที่ปริ่มน้ำและยังคงมีไหลออกมาเรื่อย ๆ นั้นขมิบเบา ๆ ราวกับต้องการเชิญชวน
ดาร์เรนกลัวมันจะน่าอายเกินไปที่เปิดเผยไปเสียทุกอย่างอย่างนี้ จึงส่งมือของตนเองมากดเข้าไปที่จุดไวสัมผัสเสียอีกที แต่กลับกลายเป็นว่าแทนที่จะได้ปิดบังภาพที่ได้ออกมากลับยิ่งเพิ่มความกระสันอยากและความเสียดเสียวให้แก่ผู้ที่ทำเอง
“อ๊ะ อื้อ”
จาฟาร์ตาลุกวาวและร่างกายร้อนรุ่มราวกับไฟแผดเผา นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะต้องการมากมายถึงเพียงนี้ แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้เช่นกันว่าตัวเขาเองนั้นก็แทบจะอดรนทนไม่ไหวกับสิ่งยั่วยวนตายั่วยวนใจนี้เช่นกัน
มือใหญ่จับเจ้าอาวุธมาชักรูดสองสามทีราวกับเตรียมความพร้อมก่อนจะส่งมือใหญ่สากไปกดไว้ที่บั้นเอวของดาร์เรนที่แสนคอดและบอบบางจนเหมือนพร้อมจะหักตลอดเวลา
เจ้าส่วนใหญ่โตจ่ออยู่ที่ปากทางที่อ้าขมิบอย่างเชิญชวนราวกับไม่อาจจะทนไหวได้อีกต่อไป ยิ่งรู้ว่ามีอะไรจ่ออยู่ดาร์เรนก็ยิ่งรู้สึกหวิว ๆ ไปทั้งร่างกาย น้ำหล่อลื่นไหลออกมาเยอะกว่าปกติจนเจ้าตัวยัง ตกใจ
“อื้มม”
ไม่มีการพูดพล่ามทำเพลงกันอีกต่อไปเมื่อไฟราคะเดินทางมาจนถึงจุดสูงสุดของทั้งคู่ ส่วนใหญ่โตของเจ้าหมาป่าสามสีค่อย ๆ กดเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่มที่พร้อมรับอยู่เต็มที่
“อ้า”
ดาร์เรนร้องออกมา สีหน้าล่องลอยเหมือนความสุขที่โหยหานั้นได้รับการเติมเต็มอย่างสมบูรณ์
เพราะช่องทางมีน้ำหล่อลื่นหลั่งออกมามาก การเดินทางข้ามความใหญ่โตและเจ็บปวดที่กำลังกดเข้ามาในช่องทางจึงสะดวกและง่ายดายกว่าที่คิดเอาไว้มาก
แม้จะเป็นอย่างนั้นแต่ดาร์เรนก็ยังเกร็งตัวเนื่องจากความใหญ่โตของจาฟาร์อยู่ดี เจ้าหมาป่าต้องเอื้อมมือไปบีบขยี้เจ้าเม็ดทับทิมสวยที่แดงช้ำเพื่อช่วยกระตุ้นและเบี่ยงเบนความสนใจของเจ้าพ่อมดน้อย
“อ๊ะ อ๊ะ อื้ออ อ่า”
ดาร์เรนครางออกมาอย่างสุดกลั้นเมื่อทั้งช่วงบนและช่วงล่างต่างโดนเล่นงานจนต้องระทดระทวยไปหมดกับความเสียวที่ได้รับ
“อื้ม”
เจ้าหมาป่าครางฮืมฮัมอย่างพอใจเมื่อท้ายสุดดาร์เรนก็รองรับตัวเองไปได้หมดทั้งความยาวและความใหญ่โต ภาพที่หน้าขาของตนเองนั้นแนบชิดเบียดสนิทกับก้นงอน ๆ ขาว ๆ ของดาร์เรนทำเอาเจ้าหมาป่านั้นเผลอกัดลิ้นตัวเองเลยทีเดียว
จาฟาร์ค่อย ๆ ดึงตัวเองออกมาในขณะที่ดาร์เรนก็ถอยก้นตามมาด้วยจนจาฟาร์ต้องจับเอวอีกฝ่ายไว้มั่น ก่อนจะค่อย ๆ ถอยตัวออกมาและกระแทกซ้ำเข้าไป
“อ่า!”
ดาร์เรนตาลอยเมื่อความใหญ่โตกระแทกเข้ามาโดนจุดหนึ่งของร่างกายที่เหมือนจะกระตุ้นสติสัมปชัญญะทั้งหมดให้หายไปและมีเพียงกามารมณ์เท่านั้นที่โลดแล่นอยู่
จาฟาร์ที่เหมือนจะค้นพบจุดปลดสลักที่ใกล้จะหลุดอยู่ร่อมร่อให้หลุดกระจายไปได้ในทันที ไม่รอช้าเจ้าหมาป่าสีเทาก็จัดการกระแทกกระทั้นเข้าไปแบบถี่ ๆ จนเอวของดาร์เรนแอ่นต่ำเกือบแตะเตียงเพราะเจ้าตัวนั้นเชิดหน้าส่องเสียงครางอย่างไม่ออมเสียงแม้แต่นิด
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ”
เสียงครางของดาร์เรนดังขึ้นทุกจังหวะที่จาฟาร์เสือกไถความใหญ่โตนั้นเข้ามา มันกระแทกถูกจุดทุกครั้งและคงระดับความแรงเอาไว้ชนิดที่ดาร์เรนหัวสั่นหัวคลอน เจ้าพ่อมดน้อยเสียดเสียวมือเล็ก ๆ นั้นจิกกำผ้าปูเอาไว้แน่นจนแทบจะหลุดขาดติดมือ
จาฟาร์ตวัดมือไปจับเอวเล็ก ๆ บาง ๆ นั้นเอาไว้ทั้งสองข้างก่อนจะบีบเค้นจนเนื้อหนังของดาร์เรนแทบหลุดติดมือ ผิวกายของดาร์เรนขาวบริสุทธิ์ อาจจะขาวกว่าช่วงแรก ๆ ที่มาเจอเขาก็เป็นได้ แต่อาจเพราะฟลินต์เป็นอาณาจักรที่หนาวเย็นแทบไม่ค่อยมีแสดงแดดแรงกล้านัก เสื้อผ้าที่นิยมใส่ก็เป็นชุดมิดชิดเพื่อหลบภัยหนาว เพราะฉะนั้นแล้วผิวของดาร์เรนจะขาวขึ้นก็คงมิแปลก
“อ๊า”
ดาร์เรนร้องออกมาเสียงหลงเมื่อจาฟาร์นึกคิกเปลี่ยนท่าทางกะทันหันทั้ง ๆ ที่ส่วนกลางลำตัวนั้นยังเชื่อมติดกันอยู่ จาฟาร์ล้มตัวลงไปนอนกับเตียงตระกองกอดดาร์เรนเอาไว้ในท่าตะแคงก่อนจะใช้มือหนึ่งจับยกขายาว ๆ ของคู่โซลเมทขึ้นมาแล้วกระทุ้งเจ้าจาฟาร์น้อยเข้าไปรัว ๆ
ดาร์เรนหัวสั่นหัวคลอนกับความร้อนแรงและการกระทุ้งเข้ากระทุ้งออกของจาฟาร์เสียจนตาลอยอีกครั้ง มันไม่ได้รุนแรงไม่ได้ลวดลายแต่มันเน้นหนักทุกจังหวะและมันเข้าถึงในจุดเสียดเสียวเสียทุกทีที่ขยับ
ดาร์เรนเอื้อมมือไปจับแขนข้างหนึ่งของจาฟาร์ที่สอดเข้ามาให้ตนเองหนุนต่างหมอน บีบเสียแน่นจนจาฟาร์เผลอยกยิ้ม สงสัยว่าคู่ชะตาของตัวเองคงใกล้ที่จะไปเต็มทีแล้ว
ไม่รอช้าจาฟาร์ก็พลิกตัวอีกครั้ง คราวนี้กลายเป็นว่าดาร์เรนนั้นนอนหงายอยู่กับพื้นส่วนจาฟาร์ลุกขึ้นมานั่ง ขาสองข้างของดาร์เรนแบะออกให้จาฟาร์นั่งตรงกลางและสาวเจ้าอาวุธได้อย่างถนัดถนี่
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ”
คราวนี้เหมือนจาฟาร์เองก็เร่งอารมณ์และเข้าออกเร็วขึ้นเพื่อหวังว่าจะเสร็จไปพร้อม ๆ กับเจ้าพ่อมดน้อยที่นอนสะบัดหัวไปซ้ายทีขวาทีด้วยว่าแสนจะเสียวจนแทบจะกรีดร้องออกมาทุกครั้งที่จาฟาร์ขยับร่างกาย
มือใหญ่ของจาฟาร์เอื้อมไปที่ดาร์เรนน้อยที่แดงปลั่งและพร้อมจะระเบิดสายธารแห่งความสุขออกมาทุกเมื่อ มือใหญ่ค่อย ๆ ขยับไปเรื่อย ๆ ให้ประสานกับจังหวะของเขา ช่วงที่เขาเร่งเขาก็ชักชึ้นลงเจ้าอาวุธของดาร์เรนเร็วขึ้น ช่วงไหนช้าก็ช้าตามไปด้วย
ใบหน้าของดาร์เรนแดงกล่ำและมีหยาดน้ำตาไหลหยดแหมะ เขาอยากจะจินตนาการว่าน้ำตาเหล่านั้นมาจากความสุขมิใช่ความจำใจ
ดวงตาสีน้ำทะเลของดาร์เรนจ้องมองคู่ชะตาของตนในร่างกายทิพย์อันหล่อเหลา ดวงหน้าของจาฟาร์นั้นแสนดูดีจนเขาใจเต้นทุกครั้ง แถมสีของดวงตาที่เป็นเอกลักษณ์ก็ชวนให้ตกหลุมรักและอยากจะจ้องมองมันอยู่ตลอดเวลา
ครานี้มันแปลเปลี่ยนเป็นความร้อนแรงและร้ายกาจ ที่จ้องมองมาอย่างเขาด้วยเสน่หาและราคะ แม้จะเขินอายแต่ดาร์เรนก็ชอบมันไม่น้อยไปกว่ากันเลย
มือขาว ๆ ของดาร์เรนเอื้อมไปกลางอากาศราวกับต้องการแตะต้องซักส่วนหนึ่งของร่างกายเจ้าหมาป่า ขณะที่เจ้าหมาป่าเองก็ส่งมือใหญ่ของตนเองอีกข้างมาสอดนิ้วเข้ามากอบกุมมือเล็กขาวของเจ้าพ่อมดน้อยเอาไว้ ก่อนจะโน้มตัวลงไปมอบจูบหวานล้ำจนแทบสิ้นสติให้ดาร์เรนอีกครั้ง
ขณะเดียวกันสะโพกสอบก็มิได้หยุดหน้าที่และมืออีกข้างของเจ้าหมาป่าก็เช่นกัน ในท้ายสุดของอารมณ์จาฟาร์ตอกเน้น ๆ หนัก ๆ จนดาร์เรนครางอื้ออ้าไม่ได้ศัพท์ก่อนจะพ่นความต้องการทุกหยาดหยดลงไปในตัวของคู่ชะตา เช่นเดียวกับดาร์เรนที่เมื่อปากเป็นอิสระก็หวีดร้องขึ้นมาก่อนจะปลดปล่อยความต้องการที่อัดแน่นในร่างกายออกมาเป็นสายธารสีขาวขุ่นพุ่งสูงไม่ต่างกัน
อารมณ์ความต้องการของทั้งคู่ถูกเติมเต็มให้กันและกันแต่มันเหมือนเป็นเพียงสัญญาณเริ่มต้นของการส่งทอดความรู้สึกให้กันเท่านั้น เพียงไม่กี่อึดใจต่อมาดาร์เรนและจาฟาร์ก็กระโจนเข้าหากันอีกเหมือนดั่งคนไม่รู้จักพอโดนล่อหลอกจนหัวปรักหัวปรำก็ไม่ปาน
ท่าว่าการเดินทางพรุ่งนี้อาจจะต้องเป็นหมันเสียแล้วกระมัง...
.
.
.
มีต่อในจอยค่า
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น